Bartlett Testi Hesaplama
Bartlett testi, k grubun kitle varyanslarının eşit olup olmadığını olabilirlik oranı yaklaşımıyla sınar. Her grubun varyansının logaritması, havuzlanmış varyansın logaritmasıyla karşılaştırılır; varyanslar birbirine yakınsa fark küçük, ayrışıyorsa büyük bir χ² değeri üretir. Küçük örneklem yanlılığını gidermek için istatistik, C düzeltme çarpanına bölünür.
Testin belirleyici özelliği, grupların normal dağılımlı olmasına aşırı derecede duyarlı olmasıdır: basıklık normalden saptığında Bartlett, varyanslar gerçekte eşit olsa bile H₀'ı sık sık reddeder. Bu yüzden bu araç her grubu ayrıca Shapiro-Wilk ile sınar, aynı veride Brown-Forsythe (medyan merkezli Levene) sonucunu da hesaplar ve iki test ayrıştığında bunu açıkça uyarı olarak gösterir. Bartlett yalnızca normallik güvenle doğrulandığında tercih edilmelidir; o koşulda Levene'den daha güçlüdür.
Bartlett Test İstatistiği
sᵢ² = Σ(xᵢⱼ − x̄ᵢ)² / (nᵢ − 1) — grup varyansı
S²ₚ = Σ (nᵢ − 1)·sᵢ² / (N − k) — havuzlanmış varyans
T₀ = (N − k)·ln S²ₚ − Σ (nᵢ − 1)·ln sᵢ²
C = 1 + [ Σ 1/(nᵢ − 1) − 1/(N − k) ] / ( 3(k − 1) )
χ² = T₀ / C ~ χ²(k − 1)
sd = k − 1; karar: χ² > χ²_{k−1}(1 − α) ya da p < α ise H₀ reddedilir
H₀: σ₁² = σ₂² = … = σₖ² · H₁: en az bir varyans farklıBartlett testi grupların normal dağılımlı olmasını GEREKTİRİR ve bu varsayıma aşırı duyarlıdır; normal olmayan veride yanlış pozitif oranı nominal düzeyin çok üstüne çıkar. Normallik güvenle doğrulanmadıysa Brown-Forsythe (medyan merkezli Levene) tercih edilmelidir. R'da bartlett.test(), Minitab'da "Test for Equal Variances" çıktısındaki Bartlett satırı aynı formülü kullanır.
Nasıl Hesaplanır?
- Her satıra bir grubun tüm değerlerini yazın; isterseniz satır başına "Grup adı: değerler" biçiminde etiket ekleyin.
- Anlamlılık düzeyini seçin; varsayım denetiminde α = 0,05 yaygındır.
- ÖNCE normallik denetimi satırına bakın: bir grupta bile Shapiro-Wilk normalliği reddediyorsa Bartlett sonucunu raporlamayın.
- χ², düzeltme çarpanı C ve p değerini okuyun; p < α ise varyanslar homojen değildir.
- Grup varyans tablosunda ln sᵢ² sütununu inceleyin: havuzlanmış varyansın logaritmasından en çok sapan grup istatistiği domine eder.
- Brown-Forsythe karşılaştırmasını kontrol edin; iki test ayrışıyorsa normalliğe dayanıklı olan Brown-Forsythe sonucunu esas alın.
Örnek Hesaplamalar
Üç öğretim yöntemi — normal gruplar, varyanslar farklı (n = 10 ×3)
Grup varyansları 3,73 · 23,60 · 6,68; havuzlanmış varyans 11,34'tür. Ham istatistik 8,1620 iken C = 1,0494 düzeltmesiyle χ²(2) = 7,778 ve p = 0,020 bulunur; kritik χ² değeri 5,9915 olduğundan varyans homojenliği reddedilir. Üç grubun Shapiro-Wilk p değerleri 0,814 · 0,322 · 0,840 olduğu için burada Bartlett testi uygun bir seçimdir ve Brown-Forsythe da aynı karara varır (W = 8,1701; p = 0,002).
Bartlett χ² (düzeltilmiş): 7,7779 · Ham istatistik (düzeltmeden önce): 8,1620 · Düzeltme çarpanı (C): 1,0494
Homojen varyanslı üç grup (n = 12 ×3)
Varyanslar 2,09 · 1,90 · 1,90 ve havuzlanmış varyans 1,96'dır. C = 1,0404 düzeltmesiyle χ²(2) = 0,032 ve p = 0,984 çıkar; kritik değer 5,9915 olduğundan varyans homojenliği rahatlıkla sağlanır. Ortalamaların çok farklı olması varyans eşitliğini etkilemez — Bartlett testi yalnızca yayılımlarla ilgilenir.
Bartlett χ² (düzeltilmiş): 0,0321 · Ham istatistik (düzeltmeden önce): 0,0334 · Düzeltme çarpanı (C): 1,0404
Normallik ihlali nedeniyle yanlış pozitif (2 grup)
Kontrol grubundaki tek bir 31 değeri varyansı 11,39'a çıkarır (deney grubunda 2,22). Bartlett χ²(1) = 5,153 ve p = 0,023 ile varyans homojenliğini reddeder; ancak kontrol grubunun Shapiro-Wilk p değeri 0,001'in altındadır, yani normallik varsayımı çökmüştür. Aynı veride Brown-Forsythe W(1; 18) = 0,0847 ve p = 0,774 ile hiçbir sorun görmez. Bartlett'in reddi varyans farkından değil, tek bir aykırı değerden kaynaklanmaktadır.
Bartlett χ² (düzeltilmiş): 5,1527 · Ham istatistik (düzeltmeden önce): 5,4390 · Düzeltme çarpanı (C): 1,0556