Varyans Oranı F Testi Hesaplama
Varyans oranı F testi, iki bağımsız örneklemin geldiği kitlelerin varyanslarının eşit olup olmadığını sınar. Sıfır hipotezi σ₁² = σ₂², alternatif hipotez varyansların farklı olduğudur. Test istatistiği iki örneklem varyansının oranıdır ve H₀ doğruyken F(n₁−1, n₂−1) dağılımına uyar; oran 1'den ne kadar uzaklaşırsa varyansların farklı olduğuna dair kanıt o kadar güçlenir.
Bu araç iki veri setini yapıştırdığınızda F değerini, serbestlik derecelerini, kritik F sınırlarını, p değerini ve σ₁²/σ₂² oranının güven aralığını hesaplar; sonucun normallik varsayımına ne kadar bağlı olduğunu gösterir ve aynı veri üzerinde Brown–Forsythe (medyan merkezli Levene) testini de çalıştırıp yan yana koyar. Ölçüm tutarlılığının karşılaştırıldığı kalite kontrol çalışmalarında, iki yöntemin değişkenliğinin sınandığı laboratuvar analizlerinde ve t-testi öncesi varsayım denetiminde kullanılır.
Varyans Oranı F Testi Formülleri
Hipotezler: H₀: σ₁² = σ₂² H₁: σ₁² ≠ σ₂² Örneklem varyansı: s² = Σ(xᵢ − x̄)² / (n − 1) Test istatistiği: F = s₁² / s₂² Serbestlik dereceleri: sd₁ = n₁ − 1 , sd₂ = n₂ − 1 Çift yönlü p: p = 2 · min[ P(F ≤ F₀) , P(F ≥ F₀) ] Kritik bölge: F < F₍α/₂₎(sd₁,sd₂) veya F > F₍₁₋α/₂₎(sd₁,sd₂) Güven aralığı: F / F₍₁₋α/₂₎ ≤ σ₁²/σ₂² ≤ F / F₍α/₂₎
F dağılımı simetrik olmadığı için çift yönlü p değeri, tek kuyruk olasılığının iki katı alınarak bulunur ve alt/üst kritik değerler birbirinin tersi ilişkisiyle bağlıdır: F₍α/₂₎(sd₁,sd₂) = 1 / F₍₁₋α/₂₎(sd₂,sd₁). Test, normallik varsayımına duyarlıdır; sağlam alternatifi Brown–Forsythe testidir.
Nasıl Hesaplanır?
- İki örneklemin ham verisini ayrı kutulara yapıştırın; her birinde en az 3 değer bulunmalıdır.
- Payda hangi örneklemin yer alacağını bilinçli seçin: F = s₁²/s₂² olduğundan sıralama, tek yönlü hipotezde kritik önem taşır.
- Hipotez yönünü ve anlamlılık düzeyini belirleyin; güven aralığı otomatik olarak 1 − α düzeyinde iki taraflı üretilir.
- F değerini kritik F sınırlarıyla karşılaştırın ve varyans oranının güven aralığının 1'i kapsayıp kapsamadığına bakın.
- Sonuç bölümündeki Shapiro–Wilk özetlerini okuyun: normallik sağlanmıyorsa F testinin p değeri güvenilmez demektir.
- Normallik şüpheliyse kararı Brown–Forsythe (Levene) satırına göre verin ve raporunuzda hangi testi kullandığınızı açıkça belirtin.
Örnek Hesaplamalar
İki ölçüm yönteminin değişkenliği
Birinci yöntemin varyansı 4,9000, ikincisininki 26,9444'tür; F = 0,1819 ve sd = (9, 9). Çift yönlü p = 0,018 olduğundan varyanslar α = 0,05 düzeyinde farklıdır: σ₁²/σ₂² oranının %95 güven aralığı 0,045 – 0,732 ile 1'i kapsamaz. İkinci yöntem yaklaşık 5,50 kat daha değişkendir.
F istatistiği (s₁² / s₂²): 0,1819 · Serbestlik derecesi — pay (sd₁): 9 · Serbestlik derecesi — payda (sd₂): 9
Varyansların eşit çıktığı durum
Ortalamalar çok farklı (50,625 ve 60,875) olmasına rağmen varyanslar 7,1250 ve 8,4107 ile birbirine yakındır: F = 0,8471, sd = (7, 7) ve p = 0,832. Varyans homojenliği varsayımı reddedilmez; %95 güven aralığı 0,170 – 4,231 olup 1'i rahatça kapsar. Bu, ortalama farkı için havuzlanmış varyanslı t testinin uygun olduğunu gösterir.
F istatistiği (s₁² / s₂²): 0,8471 · Serbestlik derecesi — pay (sd₁): 7 · Serbestlik derecesi — payda (sd₂): 7
Tek yönlü hipotez — yeni süreç daha mı tutarlı?
Yeni sürecin varyansı 0,0770, eski sürecinki 0,9579'dur; F = 0,0804, sd = (11, 9). Sol kuyruk p < 0,001 ile yeni sürecin varyansı anlamlı biçimde küçüktür — eski süreç yaklaşık 12,45 kat daha değişkendir. Kritik değer 0,345 olup gözlenen F bunun çok altındadır.
F istatistiği (s₁² / s₂²): 0,0804 · Serbestlik derecesi — pay (sd₁): 11 · Serbestlik derecesi — payda (sd₂): 9