Kruskal-Wallis H Testi Hesaplama
Kruskal-Wallis H testi, üç veya daha fazla bağımsız grubun dağılım konumlarını sıra (rank) numaraları üzerinden karşılaştırır. Tek yönlü ANOVA'nın parametrik olmayan karşılığıdır: normallik ve varyans homojenliği varsayımlarına ihtiyaç duymaz, sıralı ölçekte toplanan verilerle ve küçük örneklemlerle çalışır.
Bu araç her satıra bir grubun verisini yapıştırdığınızda tüm gözlemleri birlikte sıralar, grup sıra toplamlarından H istatistiğini hesaplar, bağlı gözlemler için düzeltme uygular ve ki-kare dağılımından p değerini bulur. Sonuçta H, serbestlik derecesi, kritik ki-kare, η² ve ε² etki büyüklükleri, grup ortancaları ile sıra ortalamalarını içeren özet tablo, çoklu kutu grafiği ve anlamlı sonuçta Bonferroni düzeltmeli ikili karşılaştırmalar birlikte sunulur.
Kruskal-Wallis H Testi Formülleri
Sıralama: Tüm N gözlem birlikte sıralanır, bağlara ortalama sıra verilir Test istatistiği: H = [12 / (N(N+1))] · Σ (Rᵢ² / nᵢ) − 3(N + 1) Bağ düzeltmesi: H_düz = H / [ 1 − Σ(t³ − t) / (N³ − N) ] Serbestlik der.: sd = k − 1 p değeri: p = P(χ²_sd > H) Etki büyüklüğü: η²_H = (H − k + 1) / (N − k) Etki büyüklüğü: ε² = H / (N − 1) Ortalama sıra: R̄ᵢ = Rᵢ / nᵢ , beklenen R̄ = (N + 1)/2
H, sıra ortalamalarının genel sıra ortalamasından sapmasını ölçer ve büyük örneklemde k − 1 serbestlik dereceli ki-kare dağılımına yaklaşır. Grup başına en az 5 gözlem önerilir; daha küçük gruplarda tam (exact) test gerekir. Bağ düzeltmesi eşit değerler bulunduğunda H'yi büyütür, yani testi biraz daha duyarlı kılar.
Nasıl Hesaplanır?
- Her grubun verisini ayrı bir satıra yazın; isterseniz satır başına "Ad: değerler" biçiminde grup adı verin.
- Grup büyüklüklerinin eşit olması gerekmez, ancak her grupta en az 5 gözlem bulunması ki-kare yaklaşımı için önerilir.
- Anlamlılık düzeyini (α) seçin; ikili karşılaştırmalar bu düzeyin Bonferroni ile bölünmüş hâline göre değerlendirilir.
- H, serbestlik derecesi ve p değerini okuyun; H'yi kritik ki-kare değeriyle karşılaştırarak kararı doğrulayın.
- η² ve ε² etki büyüklüklerine bakın: anlamlı bir p, farkın pratikte önemli olduğu anlamına gelmez.
- Anlamlı sonuçta notlardaki Bonferroni düzeltmeli ikili Mann-Whitney karşılaştırmalarını ve kutu grafiğini inceleyerek hangi grupların ayrıştığını belirleyin.
Örnek Hesaplamalar
Üç öğretim yönteminin karşılaştırılması
Üç grubun ortalama sıraları 4,50, 12,56 ve 20,44 olarak birbirinden belirgin biçimde ayrışır. Bağ düzeltmesiyle H(2) = 20,348 (düzeltilmemiş 20,321); p < 0,001 ile fark anlamlıdır ve η² = 0,874, ε² = 0,885 ile etki büyüktür. Bonferroni düzeltmeli üç ikili karşılaştırmanın üçü de anlamlıdır (A–B ve A–C için p = 0,002, B–C için p = 0,003); en uç iki grup arasındaki ortanca farkının güven aralığı 11 ile 17 puan arasındadır.
H test istatistiği: 20,348 · Serbestlik derecesi (sd): 2 · p değeri: p < 0,001
Fark bulunmayan üç şube
Ortalama sıralar 10,36, 11,50 ve 11,14 ile neredeyse aynıdır; sıra toplamları 72,5, 80,5 ve 78,0'dir. H(2) = 0,125; p = 0,940 olduğundan gruplar arasında fark saptanmaz. η² = 0,000 ve ε² = 0,006 ile etki ihmal edilebilir düzeydedir; kutu grafiğinde üç dağılımın büyük ölçüde örtüştüğü görülür.
H test istatistiği: 0,125 · Serbestlik derecesi (sd): 2 · p değeri: p = 0,940
Dört doz düzeyi, dengesiz grup büyüklükleri ve bağlı değerler
Grup büyüklükleri 6, 5, 7 ve 4 ile dengesizdir ve sıralı ölçekte çok sayıda bağlı değer bulunduğu için Σ(t³ − t) = 204 düzeltmesi uygulanır: düzeltilmemiş H = 18,056 iken düzeltilmiş H = 18,409 olur. sd = 3 ve p < 0,001 ile dozlar arasında fark anlamlıdır; η² = 0,856 ile etki büyüktür. Bonferroni düzeltmesinden sonra yalnızca Plasebo–Orta doz (p = 0,014) ve Düşük doz–Orta doz (p = 0,045) çiftleri anlamlı kalır.
H test istatistiği: 18,409 · Serbestlik derecesi (sd): 3 · p değeri: p < 0,001