Tekrarlı Ölçüm ANOVA Hesaplama
Tekrarlı ölçüm ANOVA, aynı deneklerin iki ya da daha fazla koşulda (ya da zaman noktasında) ölçüldüğü tasarımlarda koşul ortalamalarının farklılaşıp farklılaşmadığını sınar. Ön test – son test – izleme ölçümleri, aynı katılımcının denediği farklı görevler ya da tekrarlanan tat testleri tipik örneklerdir. Aynı kişiden gelen ölçümler birbirine bağımlı olduğu için bağımsız gruplar ANOVA'sı burada kullanılamaz.
Bu tasarımın gücü, kişiler arası kalıcı farkları (bazılarının genel olarak yüksek, bazılarının düşük puan alması) ayrı bir kaynağa — denek etkisine — ayırmasından gelir. Bu araç toplam kareler toplamını denekler arası, koşul ve hata bileşenlerine ayrıştırır; F, serbestlik dereceleri, p değeri ve kısmi eta kareyi hesaplar; küresellik varsayımı için Greenhouse–Geisser ve Huynh–Feldt düzeltmelerini uygular ve parametrik olmayan alternatif olarak Friedman testini de raporlar.
Tekrarlı Ölçüm ANOVA Formülleri
KT_toplam = Σᵢ Σⱼ (xᵢⱼ − x̄)² KT_denek = k · Σᵢ (x̄ᵢ. − x̄)² sd = n − 1 KT_koşul = n · Σⱼ (x̄.ⱼ − x̄)² sd = k − 1 KT_hata = KT_toplam − KT_denek − KT_koşul sd = (n − 1)(k − 1) KO = KT / sd , F = KO_koşul / KO_hata Kısmi η² = KT_koşul / (KT_koşul + KT_hata) Genellenmiş η²_G = KT_koşul / KT_toplam Küresellik düzeltmesi: sd′ = ε · sd (Greenhouse–Geisser / Huynh–Feldt)
Bağımsız gruplar ANOVA'sında tek bir hata terimi vardır; tekrarlı ölçümde kişiler arası kalıcı farklar KT_denek olarak ayrılır ve hata teriminden çıkarılır. Bu, testin gücünü belirgin biçimde artırır. Düzeltmelerde F değeri değişmez, yalnızca serbestlik dereceleri ε ile çarpılarak küçültülür ve p değeri büyür.
Nasıl Hesaplanır?
- Her deneğin tüm koşullardaki ölçümlerini tek bir satıra, koşul sırasıyla yazın; satır sayısı denek sayısına, sütun sayısı koşul sayısına eşit olmalıdır.
- Koşul adlarını virgülle ayırarak girin; sütun sayısıyla uyuşmazsa genel adlar kullanılır.
- Anlamlılık düzeyini (α) seçin ve ANOVA tablosunda kareler toplamının denek, koşul ve hata bileşenlerine nasıl ayrıldığını inceleyin.
- F, serbestlik dereceleri ve p değerini okuyun; kısmi eta kare etkinin büyüklüğünü gösterir.
- Greenhouse–Geisser ε değerini kontrol edin: 0,75'in altındaysa düzeltilmiş serbestlik dereceleri ve düzeltilmiş p değeri raporlanmalıdır.
- Denek profilleri grafiğine bakarak birkaç deneğin tüm örüntüyü sürüklemediğini doğrulayın; gerekirse Friedman testinin sonucuyla karşılaştırın.
Örnek Hesaplamalar
Dört zamanlı izleme ölçümü
Sekiz deneğin dört zamandaki ölçümlerinde koşul ortalamaları 5,25, 7,00, 8,88 ve 10,13'tür. KT_koşul = 109,625, KT_hata = 3,375 ve KO_hata = 0,161 ile F(3, 21) = 227,370; p < 0,001 çıkar. Kısmi eta kare 0,970 ile etki çok büyüktür; Greenhouse–Geisser ε = 0,618 olduğundan düzeltilmiş sonuç raporlanmalıdır.
F istatistiği (koşul etkisi): 227,370 · Serbestlik derecesi — koşul (sd₁): 3 · Serbestlik derecesi — hata (sd₂): 21
İki koşul — eşleştirilmiş t testine denk
Yedi katılımcının ön test ortalaması 12,43, son test ortalaması 15,57'dir. KT_koşul = 34,571, KT_hata = 3,429 ve F(1, 6) = 60,500; p < 0,001 ile artış anlamlıdır. İki koşulda küresellik kendiliğinden sağlandığı için ε = 1,000'dir ve F, eşleştirilmiş t testinin karesine eşittir: t² = 60,500.
F istatistiği (koşul etkisi): 60,500 · Serbestlik derecesi — koşul (sd₁): 1 · Serbestlik derecesi — hata (sd₂): 6
Üç görev, anlamlı olmayan fark
Altı katılımcının üç görevdeki ortalamaları 21,50, 21,50 ve 21,83'tür. KT_koşul = 0,444 ve KT_hata = 8,889 ile F(2, 10) = 0,250; p = 0,784 çıkar: görevler arasında fark yoktur. Buna karşılık denek etkisi KT_denek = 106,944 ile toplam değişkenliğin %92,0'sini oluşturur — kişiler birbirinden çok farklı, ama her kişi üç görevde benzer performans göstermektedir.
F istatistiği (koşul etkisi): 0,250 · Serbestlik derecesi — koşul (sd₁): 2 · Serbestlik derecesi — hata (sd₂): 10